Esinti...

 Küllüğü, annemi ve tanrıyı kendime yakın yere koyarım.

Daha henüz ilk kıvrılmamda küllük yere yuvarlanır. Bilemedim.

Bir küllük bile bu kadar kırılgansa eğer, küçücük bir darbede bile kenarında olduğu uçurumdan kendimi aşağıya salıveriyorsa eğer, bir direniş bilincine sahip değilse kendime yakın tuttuğum bir küllük, o zaman yaşadıklarımı nereye, nasıl, neyin yanına koyabilirim bilmiyorum.

Anneme ve tanrıya gelince, tanrıyı bilemem ama annem çok direngectir.

Diyebilirim ki bir suyun yatağındaki kaya olsa, su onu aşındırmaz. Su, yönünü değistirmek zorunda kalır.

Via.toprakdamar

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sevmek

Kalpsiz Bir Vücut Bu Dünyaya Ait Değil.