CARPE DİEM


 Yaşıyoruz ama hızlı hızlı, sonu gelmeyen bir telaş içinde. Sevmeden, sevilmeden, hissetmeden, dokunmadan, sevdiklerimize vakit ayırmadan. Neye yetişmeye çalıştığımızı, nereye koştuğumuzu bilmeden olanca hızımızla koşuyoruz. Sürekli bir şeylere meşgul olduğumuzda, hayatın hızına kapılıp gittiğimizde, aslında çoğu şeyi de kaybediyoruz farkında olmadan.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sevmek

Kalpsiz Bir Vücut Bu Dünyaya Ait Değil.