Ben yaşamaya gidiyorum

 

Sabahın ilk ışıkları ile uyandım, güneş ile beraber uyandık ve düşünmeye başladım her şeyi ve hiçbir şeyi, arada kalmışlığın tam ortasındayım. Aha moment anına çok az kalmış gibi.
5 saatlik uykunun ardından halen uykusuz ve yorgunum. Adını unuttuğumun da dediği gibi fiziksel yorgunluk geçerde, zihinsel yorgunluk hiç geçmeyecek ve bitmeyecek gibi.
O yorgunluk ve bir şarkı ile güne başlıyorum.
şarkı

Önce bir duş almalıyım(bunu zihninizde canlandırmayın) diye bir iç ses duydum, altyazı olarak geçti, dinlemeye karar verdim bu iç sesi.
Kendime geldim aldığım soğuk duştan sonra. Kahvaltı yapacak hevesim ve iştahım hiç yok. Tüm hücrelerim kahvaltı yapmamam için bana savaş açmış gibi. Diğer taraftan beyindeki bir grup faydam için çalışan nöronlarda kahvaltı yapmalısın diye mantıklı bir cümle ile vurguluyor beynime.

Yeniden yol almak, yeniden yol yürümek lazım ve dik durabilmek için küçük ve fakir bir kahvaltı hazırladım kendime.
Kahvaltıya oturdum zeytinler çok üzgün, içleri kararmış net belli oluyor. Peynirin keyfi yerinde mi bilmiyorum ama ekmeği kırıp zeytinin birini ahirete yolluyorum. Elim peynire gidince çığlıklarını hisseder gibiyim ama bu umrumda mı onu da bilmiyorum. Koca bir bilinmezlik içindeyim ve bu besleyici bir şey.
Neyse birer parça peynirle bir zeytini maceralı bir yolculuğa uğurladım, ardından kızgın lav gibi bir kaçak çayı da yolcu ettim. Yaklaşık 8 saat sonra doğa ile iç içe ve baş başa kalabilecekler.
Hadi hoşça kalın . Ben yaşamaya gidiyorum, bir ölü yazdı bunları.


Yorumlar

  1. Adsız26 Temmuz 2022 13:11

    yazılarınızı çok beğeniyorum. lütfen yalnız bırakmayın beni, yazmaya devam edinn.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. HALİL GÜN26 Temmuz 2022 13:27

      Teşekkür ederim övgünüz için.
      Bırakmayı düşünmüyorum hayır, sadece biraz ara verdim.

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sevmek

 Olmaz diyorsun, bir daha ayni hisleri yaşayamam diyorsun, ki bu "bir daha aynı hisleri yaşayamam" cümlesi sevgininde, acınında en doruk halidir.  Kendinle küs olmak, korkmak ve kaçmaktır tüm her şeyden. Bir bedene yaklaşmanın, bir ruha dokunmanın, kalbini varolduğunun farkına varmanın böylesine iyi hissettirmesi ve bir yandan da böylesine garip hissettirmesine şahit olan bir insanın cümlesidir. Sonra belkide, çok sonra biri geliyor ve sana sevmeyi öğretiyor. Sevmeyi öğrenmek aldığım en büyük dersti belkide, sevmenin sınırlılığının yaşandığı bu bombok dünyada. Çünkü bir bedenden, fanilikten çok bir ruhu bir düşünceyi sevmeye başladım...
Devamı

Kalpsiz Bir Vücut Bu Dünyaya Ait Değil.

  Saat tam olarak 01.12 ve birkaç saniye geçmiş. Kafamın en ücra köşesinde The Lumineers'in Sleep On The Floor şarkısı çalıyor ve ben küçük harflerle eşlik ediyorum. Söylemek istediklerim beynimin içinde bulantı oluşturuyor, beynim bulanıyor ama bir türlü o düşünceleri kusamıyorum. İnsan zehirlenince kusmaya çalışır ya hani uzun bir süre, hani kustuktan sonrada  gelen o rahatlık hissi ve ''dünyayı yemişim lan'' aydınlanmasını yaşar ya, öyle benimki de.  Bi' kusarsam o koskocaman cümlelerden ve intihara meyilli rüyalardan kurtulmak ve rahatlamak çok rahat olacak.  Saçmalamak bu dünyada yaptığım en iyi şey. Bazen bir arkadaşım ya da tam arkalaşmamış olan bir dostum arayınca özel olarak saçmalayalım teklifinde bulunuyorum, ne garip onlarda beni kırıp dökmeden kabul ediyorlar hemen bu teklifi. Saçmalamaya başlıyoruz hemen, başka bir evrendeymiş gibi ben atom bombası oluyorum o Nagazaki'deki küçük Sakura'nın bez bebeği ve her şeye şahit oluyoruz. Neler olup b...
Devamı